امروز جمعه 3 آذر 1396
اصلاح طلبان
اصلاح طلبی در ایران با آنچه در تعریف آن در سایر کشورها است متفاوت است.
اصلاح طلبی در ایران با شاخه محافظه کاری پیوند نزدیکی دارد و اگر بخواهیم چارچوب مفهوم ایرانی اصلاحات را با مفهوم تاریخی آن مقایسه کنیم باید آن را نو محافظه کاری بخوانیم.
اصلاح طلبی ایرانی در اغلب مواقع در پی تغییراتی تدریجی است ولی تفاوت آن با مفهوم اصلاح طلبی که سوسیال دموکرات ها در ابتدا پایه نهادند در آن است که اصلاح طلبی ایرانی اساسا درگیر تغییرات بنیادی نمی شود و تغییرات تدریجی فرهنگی را به تغییرات تدریجی اقتصادی و سیاسی اولویت می دهد. اثبات این مدعا، سابقه ایست که تاریخ از اصلاح طلبی در ایران ارائه می کند.

احزاب اصلاح طلب :

مجمع محققین و مدرسین حوزه علمیه قم
حزب کارگزاران سازندگی ایران
انجمن اسلامی معلمان
مجمع نیروهای خط امام
انجمن اسلامی مدرسین دانشگاه‌ها
انجمن اسلامی جامعه پزشکان
حزب اراده ملت ایران
انجمن روزنامه‌نگاران زن ایران
حزب اسلامی کار
مجمع دانش‌آموختگان ایران اسلامی
انجمن اسلامی مهندسان
مجمع نمایندگان ادوار مجلس شورای اسلامی
حزب مردم سالاری
حزب همبستگی ایران
حزب خانه کارگر
حزب جوانان ایران اسلامی
مجمع فرهنگیان ایران اسلامی

مفهوم اصلاح طلبی در ایران ( پس از انقلاب )
اصلاح طلبی در ایران پس از انقلاب اسلامی سال 1357 مفهوم دیگری یافت. در اولین دولت انقلاب و پس دولت انتقالی مهدی بازرگان ، ابوالحسن بنی صدر به ریاست جمهوری رسید. وی که در فرانسه اقتصاد خوانده بود، مدعی اصلاحاتی بنیادی چون دوباره‌سازی مراکز قدرت، از دور خارج کردن تدریجی سپاه پاسداران، دادگاه‌های انقلاب و کمیته‌ها و ادغام آنها در سایر سازمانهای دولتی، کاستن نفوذ روحانیون و همچنین ایجاد طرحی برای بهسازی و توسعه اقتصادی کشور بود. بسیاری بر این باور بودند که بنی صدر به واسطه تحصیل در فرانسه دارای گرایش های سوسیال دموکرات بود.

پس از بنی صدر، محافظه کاران و تکنوکرات های ایرانی حکومت را در دست گرفتند.در این دوره حاکمیت به دو بخش تقسیم شده بود.گروه محافظه کارتر به جناح راست مشهور شدند و گروهی دیگر به چپ ها یا اصلاح طلبان.
چپ ها کسانی بودند که قبل از انقلاب اسلامی به گروه هایی چون سازمان مجاهدین خلق یا سازمان فداییان خلق نزدیک بودند و پس از انقلاب به علت اختلافات درونی منشعب شدند و سازمان های جدیدی یافتند برای مثال سازمان مجاهدین انقلاب اسلامی با اندیشه های آشکار سوسیالیستی در اقتصاد و به علت تاکیدشان بر حکومت اسلامی از سازمان مجاهین خلق جدا شدند.
در این میان در میان روحانیت هم اندیشه های نو اصلاح طلبی هرچند کمرنگتر از دیگر گروهای مشهور به چپ طرفدارانی یافت. جامعه روحانیون مبارز نمونه ای از این گروه ها بودند که حامیان چپ ها در میان روحانیون به حساب می آمدند.
اما در سال 1376 ه.ش یا 1998 م در انتخابات ریاست جمهوری ، سید محمد خاتمی با شعار رسمی اصلاحات سیاسی، با اکثریتی قاطع بر سر کار آمد. دولت اصلاحات در پی آن بود که جامعه مدنی در ایران شکل گیرد و فضای مشارکتی سیاسی در ایران حاکم شود. آزادی بیشتر مطبوعات، اصلاح نظام نامه تحصیلات تکمیلی ، شکل دهی نهادهای مدنی همچون شوراهای اسلامی زمینه را برای تغییر تدریجی مساعدتر کرده بود.
 اما اوج قدرت دولت اصلاحات به دست آوردن اکثر کرسی های مجلس نمایندگان در دوره ششم انتخابات مجلس شورای اسلامی بود.



کاندیداهای احتمالی
گزارشات آماری
بازدید کل : 1958971 بازدید
بازدید امروز : 311 بازدید
بازدید دیروز : 493 بازدید